يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

واکنش طبیعی بدن به لحظه ی وقوع مرگ برای همه ی جانداران همیشه امتناع است که این موضوع را اگر بخواهیم با روابط ریاضی شبیه سازی کنیم باید به مفاهیمی از قبیل اینرسی رجوع نموده و سپس سرباز زدن از مرگ، مقاومت در برابر تغییر ماهیت، تغییر وضعیت و تمام جان کندن قبل از مرگ را به آن نسبت دهیم و در مقابل تصور کنید برای زنده شدن مرده ها، مرده ی بیچاره چه فشاری را باید روی استخوان های پاره پاره اش تحمل کند تا جسم بی جانش جان بگیرد؟ اجسام در برابر تغییر مقاومت می کنند. نیرویی وجود دارد که هویت جسم را حفظ می کند. اجسام در حال حرکت تمایل به حرکت دارند و اجسام ساکن در مواجهه با نیروی محرک ممانعت می کنند. زنده ها در برابر مرگ. لابد مرده ها هم در برابر حیات و شدت آن را هم می توان گفت که به مدت زمان زندگی شخص بستگی دارد و مدت زمان مردن او و این رابطه باید مسقیم باشد یعنی هر چه زمان بیشتری زنده باشی دل کندن سخت تر و هر چه زمان بیشتری از مرگت گذشته باشد برای زنده شدن فشار بیشتری متحمل ذرات پراکنده ی وجودت می گردد. مرتبه ای جابه جا می شود. هستی ای نیست می شود و از نیستی هستی نمود می یابد. شکافت در مقابل هم جوشی. تبدیل جرم به انرژی و انرژی به جرم. قانون سوم نیوتن. لحظه ی مرگ. لحظه ی برانگیختگی از قبرها. سور اسرافیل. روز بزرگ. بینگ بنگ واقعی. تجمیع تمام مرده ها با تمام قدمت هایشان یک جا و سپس شروعی دوباره و سراسیمه گی مردگان یک به یک زنده شده در تقابل با زنده های معاصر وحشت زده همراه با رعد و برق و تاریکی و سرما و خاک و باد و نعره های شیطان در آسمان در روز پایانی که پایانی ندارد و هر کس در هیئت لحظات قبل از مرگ بازسازی می شود. طاعونیان در هیئت طاعون زده گی. وبا گرفته ها اسهالی. مصروع ها مصروع و اعدامیان با گردن های شکسته و پاهای آویزان و شلوارهای نم زده

* سوره قیامت

+ نوشته شده در شنبه هجدهم شهریور ۱۳۹۶ساعت 12:27 توسط Nobody |